Komar kłujący

Culex pipiens Linnaeus, 1758

Rozprzestrzeniony jest w klimacie umiarkowanym. Występuje także na dużych wysokościach w Afryce i Ameryce, gdzie temperatura jest niższa. Komar ten przebywa przeważnie w pobliżu miejsca zamieszkania człowieka. Gatunek obejmuje różne podgatunki. Niektóre z nich ssą krew człowieka, inne tylko krew ptaków. Podgatunki te wykazują także pewne różnice biologiczne. Jedne składają jaja tylko po żerowaniu, inne zaś mogą nie pobierać krwi przed składaniem jaj.

Cechy morfologiczne i biologiczne

Komary kłujące są żółto-brązowe i mają długość 5-6 mm. U Cu. pipiens na odwłoku po stronie brzusznej znajduje się smuga, którą tworzą ciemno zabarwione łuski. Głaszczki samca są nieco dłuższe od kłujki.
Larwa ma długi syfon, na którym występują cztery pęczki włosków; dwa z nich składają się z dwóch, pozostałe dwa z trzech włosków.
Komary kłujące atakują o zmierzchu i w nocy. Nie przemieszczają się i pozostają w pobliżu budynków. Zimują samice, w przeciwieństwie do komarów z rodzaju Aedes, które w okresie diapauzy pozostają w stadium jaja. Późną jesienią przed nastaniem mrozów samice poszukują do zimowania miejsc, w których panuje wysoka wilgotność.
Jaja tego gatunku są składane w pakietach na powierzchni wody. Samice są mało wybredne w wyborze miejsca do składania jaj. Może to być woda stojąca w naczyniach, starych beczkach i sadzawkach ogrodowych przez okres dłuższy od 2 tygodni. W temperaturze ponad 10°C w ciągu kilku dni po złożeniu jaj wylęgają się larwy. Rozwój czterech postaci larwalnych w tej temperaturze trwa od 1-3 tygodni. W stadium poczwarki bytują przez 2-4 dni. Cały rozwój od jaja do postaci dorosłej przebiega około 3-5 tygodni w zależności od temperatury. W temperaturach typowych dla pory letniej może występować 4-5 pokoleń, w czasie upalnych lat nawet 6-7. W optymalnej temperaturze 25-26°C rozwój tych komarów trwa 13 dni. W ciągu lata może rozwinąć się wiele milionów osobników.