Komary w lasach i na łąkach

W przyrodzie atakują komary z rodzajów Aedes, Culex, Culiseta i Mansonia. Do najczęstszych gatunków występujących na łąkach i w lasach należy Aedes vexans, stanowiący więcej niż 80% fauny komarów w miesiącach letnich i Ae. sticticus. Rzadziej w siedliskach tych bytują Ae. rossicus i Ae. cinereus oraz Ae. contans, Ae. punctor, Ae. communis i Ae. rusticus. Miejscami wylęgu tych komarów są z reguły czasowe zbiorniki wodne na obszarach zalewanych przez rzeki.
Komary żyjące na łąkach i w lasach, zwłaszcza Ae. vexans rozmnażają się masowo w czasie miesięcy letnich. Przemieszczają się w ciągu dnia na odległość wielu kilometrów. Pięć dni po pobraniu posiłku samica tego komara składa jaja pojedynczo na wilgotnej ziemi na terenach zalewanych przez rzeki lub na łąkach. Jaja te mają długość mniejszą niż l mm i szerokość około 0,3 mm. Samica może złożyć ponad 100 jaj i po kolejnym pobraniu krwi następne składki. Na l m2 wilgotnej ziemi na brzegu rzeki może znajdować się więcej niż 50 000 jaj Ae. vexans. Rozwój embrionalny trwa około 8 dni. Larwy przeważnie nie wylęgają się od września do końca marca. W okresie zimowej diapauzy na obszarach występowania tego gatunku mogą pojawiać się pojedyncze larwy. Dopiero na wiosnę rozwija się duża ich liczba. Larwy masowo pojawiają się od kwietnia do września.
Najważniejszym bodźcem inicjującym ten proces jest nagła zmiana wilgotności środowiska spowodowana zalaniem terenu. Duży wpływ na wylęg ma także temperatura wody. Najkorzystniejsza jest temperatura wyższa od 10°C. Wylęg następuje w wodach stojących, przez co nie ma niebezpieczeństwa porwania larw z prądem wody. Na wylęg larw ma wpływ wiek zarodków i warunki, w których następuje dojrzewanie jaj w układzie rozrodczym samicy. Nie wszystkie jaja reagują jednocześnie na bodźce środowiskowe, dlatego też larwy pojawiają się w wodzie przez dłuższy okres. Podczas utrzymywania się wysokiej wody jaja mogą zachować żywotność przez kilka lat (co najmniej 3 lata). Rozwój od jaja przez cztery stadia larwalne, poczwarkę do stadium dojrzałego trwa ponad tydzień. Spośród stadiów niedojrzałych pokarm pobierają tylko larwy, dlatego też na nie działają substancje toksyczne dostające się do przewodu pokarmowego wraz z pożywieniem, np. toksyny wytwarzane przez bakterię Bacillus thuringiensis israelensis.

„Komary leśne”

Do komarów zasiedlających lasy należą m. in. Aedes cantans, Ae. punctor, Ae. communis i Ae. rusticus. W przeciwieństwie do komarów bytujących na łąkach, u tych gatunków duży wylęg larw następuje już na wiosnę. W czasie roku rozwija się tylko jedno pokolenie komarów. Do składania jaj wykorzystywane są błotniste obszary leśne. Larwy wylęgają się już podczas topnienia lodów, gdy temperatura wody osiąga wartość od 2-5°C. Rozwój potomstwa przebiega najczęściej od lutego do końca kwietnia lub do początków maja. Z tego powodu komary te należy zwalczać w miesiącach od marca do kwietnia. W poszukiwaniu żywiciela samice nie przemieszczają się daleko i pozostają na terenie lasów od maja do lipca. Dorosłe osobniki należy więc niszczyć w drugiej połowie lata.